- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΥΠΕΡΜΑΧΩΝ

ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΑΙΚΟ ΟΡΓΑΝΟ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΕΝΩΣΗΣ ΠΡΟΑΣΙΓΙΣΤΩΝ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ
«ΟΙ ΥΠΕΡΜΑΧΟΙ»

«Ἀείδω ξυνετοίσι, θύρας δ’ἐπίθεσθε βέβηλοι»

(Ὀρφικόν)

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΜΑΣ
κ. ΘΕΟΔΩΡΟΥ Ε. ΑΚΡΙΔΑ

Σεβαστοί

Εκκλησιαστικοί Πατέρες και Πολιτικοί Άρχοντες.

Μουσικολογιώτατοι κ. κ. Πανεπιστημιακοί καθηγητές, Άρχοντες Πρωτοψάλτες και Μουσικοδιδάσκαλοι. Αγαπητοί φίλοι, οι με οποιονδήποτε τρόπο θεραπευτές της εθνικής μας μουσικής, εκκλησιαστικής και κοσμικής. Με το παρόν τεύχος, εγκαινιάζουμε την έκδοση και κυκλοφορία δημοσιογραφικού οργάνου της Πανελλήνιας Ένωσης Προασπιστών της Εθνικής Μουσικής «ΟΙ ΥΠΕΡΜΑΧΟΙ», με τον τίτλο «Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΥΠΕΡΜΑΧΩΝ». Το περιοδικό μας εκδίδεται με σκοπό την ενίσχυση των προσπαθειών μας για τη διάσωση, προβολή και διάδοση της κατά τε την θεωρία και την πράξη γνήσιας Εθνικής παραδοσιακής των Ελλήνων μουσικής, η οποία δοκιμάζεται τελευταίως από αλλοτριωτικές τάσεις. Οι δε προσπάθειες μας αυτές είναι ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΕΙΣ και ΑΝΥΣΤΕΡΟ-ΒΟΥΛΕΣ.

Οι στήλες του περιοδικού μας θα είναι διαθέσιμες για κάθε τεκμηριωμένη και υπεύθυνη άποψη, που θα απηχεί τις κλασσικές δομές και μορφές των μουσικών μας παραδόσεων. Με την πεποίθηση ότι σε αυτόν τον ιδεολογικό αγώνα μας έχουμε συνεπίκουρους το σύνολο των θεραπευτών των μουσικών μας παραδόσεων και την ελπίδα ότι οι αρμόδιοι θα εξετάσουν με την δέουσα προσοχή το μείζον αυτό Εθνικοπολιτισμικό ζήτημα, εκδηλώνοντας εμπράκτως το ενδιαφέρον τους και παίρνοντας τις σωστές αποφάσεις, όπως το απαιτούν οι συγκυρίες, η ιστορία και η Εθνική μας επιβίωση στο διηνεκές.

Υποβάλλω προς τους σεπτούς ιεράρχας τα σέβη μου και απευθύνω προς άπαντας τους θερμούς και εγκάρδιους χαιρετισμούς μου.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ Ε. ΑΚΡΙΔΑΣ

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΥΠΕΡΜΑΧΩΝ

ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΕΝΩΣΗΣ ΠΡΟΑΣΠΙΣΤΩΝ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ «ΟΙ ΥΠΕΡΜΑΧΟΙ» ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΑΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ

ΤΑΧ/ΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ:

ΑΙΤΩΛΙΑΣ 2

Τ. Κ. 16341 ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ

ΑΘΗΝΑ ΤΗΛ.: (+30) 210-9920182 FΑΧ: (+30) 210-9960505

ΣΥΝΤΑΣΣΕΤΑΙ ΑΠΟ ΕΠΙΤΡΟΠΗ. ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Ο ΕΚΑΣΤΟΤΕ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ Δ.Σ. ΔΕΚΤΗ ΚΑΘΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΕΝΥΠΟΓΡΑΦΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΕΚΦΡΑΖΟΥΝ ΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΜΟΝΟΝ ΤΟΥ ΥΠΟΓΡΑΦΟΝΤΟΣ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΕΣ

Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ ΜΑΣ

Είμαστε ένα σύνολο ανθρώπων, ιδεολόγων της Εθνικής μας Παραδοσιακής Μουσικής, που έχουμε αναλώσει τον βίον μας υπηρετώντας την με πίστη και αφοσίωση, πάνω στα εκκλησιαστικά αναλόγια, μελετώντας την και συγγράφοντας διάφορα θεωρητικά ή μελοποιητικά έργα, ερμηνεύοντας την σε εξέδρες συναυλιών και διδάσκοντας την σε νεώτερες γενεές. Η Εθνική μας αυτή παρακαταθήκη αποτελεί για μας ιερό κειμήλιο και είναι ένα κομμάτι της ψυχής μας. Παρακολουθώντας, - εδώ και αρκετά χρόνια, - τα τεκταινόμενα στην ολοένα και περισσότερο αλλοτριούμενη μουσική μας, θρησκευτική και κοσμική, - εμείς οι προσηλωμένοι στις μουσικές μας παραδόσεις, αποφασίσαμε να αντιδράσουμε, ανακόπτοντας αυτές τις καταστροφικές για την μουσική μας τάσεις. Για το λόγο αυτό κατά το 2000 έτος συστήσαμε την Πανελλήνια Ένωση Προασπιστών της Εθνικής Μουσικής «ΟΙ ΥΠΕΡΜΑΧΟΙ». Η ολιγομελής - αρχικά -κίνηση μας βρήκε αμέσως ανταπόκριση και ικανή στήριξη, αφού αφ’ενός μεν το σύνολο των υπηρετούντων την Βυζαντινή Εκκλησιαστική μουσική μας παράδοση, παραμένει προσηλωμένο στα από του 1814 και εντεύθεν εγκεκριμένα από Πατριαρχικές και επιστημονικές επιτροπές θεωρητικά και στον τρόπο ψάλλειν των Πατριαρχικών ψαλτών, τους οποίους προσπαθούν να μιμηθούν πάντα οι καθ’άπασαν την Επικράτειαν ψάλτες. Αφ’ετέρου δε, οι υπηρετούντες την δημοτική - λαϊκή μουσική, έχουν ως πρότυπα τους καλλικέλαδους και αυθεντικούς τραγουδιστές και τραγουδίστριες του λαού μας και τους δεξιοτέχνες οργανοπαίχτες, πολλοί από τους οποίους έχουν αφήσει μνημειώδεις ηχογραφήσεις με απαράμιλλες ερμηνείες, που ανέδειξαν το δημοτικό - λαϊκό μας τραγούδι. Υπεραμυνόμενοι αυτών των θεωρητικών και πρακτικών μουσικών μας αξιών, πολύ σύντομα πλαισιωθήκαμε από το σύνολο των πιστών τηρητών τους από όλη την Επικράτεια. Στα μέλη μας - ιδρυτικά και μεταγενέστερα - συμπεριλαμβάνονται πανεπιστημιακοί, επιστήμονες όλων των κλάδων, Άρχοντες πρωτοψάλτες, Άρχοντες μουσικοδιδάσκαλοι, μουσικολόγοι, καθηγητές μουσικής, πεπειραμένοι πρωτοψάλτες, άοκνοι ερευνητές της μουσικής μας, καλλίφωνοι τραγουδιστές και δεξιοτέχνες οργανοπαίχτες. Έχουμε δε τη στήριξη της πλειοψηφίας των μουσικών κληρικών, όλων των βαθμίδων, του συνόλου των Συλλόγων Ιεροψαλτών, της Ο.Μ.Σ.Ι.Ε., καθώς και άλλων μουσικών Συλλόγων. Αριθμούμε σήμερα πολλές δεκάδες μέλη, που ευελπιστούμε σύντομα να ανέλθουν σε εκατοντάδες και χιλιάδες. Κατά την ίδρυση μας και στο προσωρινό Δ.Σ. προήδρευσε ο γνωστός πρωτοψάλτης κ. Μανώλης Χατζημάρκος, ενώ κατά την πρώτη Γ.Σ. και τις αρχαιρεσίες εξελέγη πρόεδρος ο παλαίμαχος ιδεολόγος αγωνιστής κ. Βασίλειος Κατσιφής, ο οποίος με την άψογη συνεργασία του με τον Γ.Γ. κ. Κων/νο Ζαρακοβίτη προσέφερε πολλά και σημαντικά στην Ένωση μας. Εν ολίγοις αυτοί είμαστε.

Οι επιδιώξεις μας, όπως ορίζει και το άρθρο 2 του καταστατικού μας, είναι καθαρώς ιδεολογικές. Συγκεκριμένα: «Κύριος σκοπός της Ένωσης είναι η προβολή της Εθνικής Μουσικής (Εκκλησιαστικής και Δημοτικής) και η προστασία της από κάθε είδους νεωτερισμούς, ή ανάρμοστες εκτελέσεις. Επίσης η Ένωση ενδιαφέρεται, αγωνίζεται και αγωνιά για τα εξής: α) Για τη σωστή διάδοση της Βυζαντινής Μουσικής, με βάση τις αποφάσεις του Οικουμενικού Πατριαρχείου και των διαφόρων Μουσικών Επιτροπών Του, καθώς και την διάδοση του ΟΡΘΟΥ τρόπου εκτελέσεως των Πατροπαράδοτων Εκκλησιαστικών Μελών, β) Για τη σωστή διάσωση και διάδοση των Δημοτικών μας Τραγουδιών και την προστασία τους από ανεπίτρεπτες επεμβάσεις και αλλοιώσεις, γ) Για την παροχή αμέριστης βοήθειας και ενθάρρυνσης προς τους αυθεντικούς Φορείς της Παραδοσιακής μας Μουσικής».

Δεν έχουμε, λοιπόν, επαγγελματικές διεκδικήσεις και δεν αποβλέπουμε σε οικονομικά οφέλη ή σε τίτλους, αξιώματα και θώκους. Αντιθέτως μάλιστα τα προσωπικά κόστη μερικών εξ ημών, είναι αρκετά και σοβαρά. Δεν φειδόμεθα όμως το οποιοδήποτε κόστος, διότι ο αγώνας μας είναι ιερός και με Εθνικό χαρακτήρα, αφού το μόνο, που επιδιώκουμε είναι η διάσωση και διάδοση της ανόθευτου Εθνικής μας Μουσικής Παράδοσης, όπως ακριβώς την σεβάστηκαν οι αιώνες και όπως μας την παρέδωσαν οι της θεωρίας και της πράξης τιτάνες θεραπευτές της πρόγονοι μας. Με γνώμονα αυτά τα θεμελιώδη αξιώματα, θα λειτουργήσουμε με αντικειμενικότητα και ευθυκρισία, τεκμηριώνοντας πάντα τις απόψεις μας. Θα επαινέσουμε πάντα το σωστό (και είθε μόνο τέτοιες ευκαιρίες να έχουμε), αλλά δεν θα διστάσουμε να στηλιτεύσουμε κάθε παρεκτροπή.

Γι’αυτόν τον ιερό αγώνα μας ζητάμε την συστράτευση όλων των προσηλωμένων στις μουσικές μας παραδόσεις και το έμπρακτο ενδιαφέρον όλων των αρμοδίων φορέων, πριν είναι πολύ αργά για τη σωτηρία αυτού του μεγάλου εθνικού μας κεφαλαίου, της μητρικής μας μουσικής γλώσσας.

Εκ του Δ.Σ.

των «ΥΠΕΡΜΑΧΩΝ»

ΠΕΡΙΕΡΓΟΙ ΣΥΝΕΙΡΜΟΙ

ΤΟΥ Γ.Γ. ΤΩΝ ΥΠΕΡΜΑΧΩΝ ΔΡ. ΚΩΝ/ΝΟΥ ΖΑΡΑΚΟΒΙΤΗ

Στον ψαλτικό κόσμο είναι γνωστή η κρίση που επικρατεί στο χώρο της ψαλτικής τέχνης με τις αποκλίσεις από τη πατροπαράδοτη πατριαρχική έκφραση. «ΟΙ ΥΠΕΡΜΑΧΟΙ», πρώτοι ζητήσαμε από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος να παρέμβει ώστε να σταματήσουν οι αυθαιρεσίες. Η Ιερά Σύνοδος ανέθεσε στον Μητροπολίτη Πατρών κ. κ. Νικόδημο όπως εκφράσει τις απόψεις του. Ο κ. Νικόδημος βαθύς γνώσης και άριστος εκτελεστής της Πατριαρχικής παραδόσεως υπέβαλε στην Ιερά Σύνοδο σχετικό ΥΠΟΜΝΗΜΑ στο οποίο ετήρησε τελείαν απόστασιν από «παρεισφρύσαντα» εις την παρά-δοσιν άλλα αδόκιμα συστήματα. Εις το σχετικό Υπόμνημα του ο κ. Νικόδημος αποφαίνεται ότι Γνήσιοι εκφρασταί του βυζαντινού Εκκλησιαστικού ύφους θεωρούνται το Οικουμενικόν Πατριαρχείον και το Άγιον Όρος. Ακολούθως ο ίδιος Ιεράρχης ρητώς αποφαίνεται ότι δια του ύφους της «Σχολής Καρά» ΔΙΑΚΥΒΕΥΕΤΑΙ το γνήσιον Αγιορείτικο ύφος, το οποίον ομού με το του Οικουμενικού Πατριαρχείου, θεωρούνται αυθεντικώς παραδοσιακά. Στη συνέχεια η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος την 5^η Φεβρουαρίου του 2004 ενέκρινε την υπ’αριθ. 2/13.1.2003 εισήγησιν της Συνοδικής Επιτροπής Εκκλησιαστικής Τέχνης και Μουσικής σύμφωνα με την οποία εκφράζει την εμμονήν της εις την απόφασιν του Οικουμενικού Πατριαρχείου και εις την Μεθοδολογίαν των τριών Διδασκάλων της Επιτροπής του 1814.

Όμως, η σχετική εισήγησις της Συνοδικής Επιτροπής και η απόφασις της Ιεράς Συνόδου δεν αναφέρει τον λόγον λήψεως αυτής της αποφάσεως, ποίοι παρεκκλίνουν από τα καθιερωμένα, και εκ ποίων «διακυβεύεται» το γνήσιον Αγιορείτικον και Πατριαρχικόν ύφος, ως ο Σος Μητροπολίτης Πατρών σαφώς αναφέρει, ότι δηλαδή δια του ύφους της λεγόμενης «Σχολής Καρά». Δεν θα θέλαμε να πιστέψωμεν ότι η αποσιώπησις αυτού του ουσιώδους στοιχείου, στην εν λόγω απόφασιν της Ι.Σ. έγινεν σκοπίμως. Γεγονός είναι πάντως ότι η αλήθεια παρουσιάσθη κατά το 1/3. Έτσι, οι υπαίτιοι του ανακύψαντος μείζονος μουσικολογικού προβλήματος στην Βυζαντινή Εκκλησιαστική μας μουσική δεν αποκαλύπτονται, με αποτέλεσμα να εξακολουθούν να δρουν ανενόχλητοι.

Εκτός όμως του ότι και ο ίδιος ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος μας τυγχάνει μύστης της μουσικής μας, η Ιερά Σύνοδος διαθέτει το «Ίδρυμα Βυζαντινής Μουσικολογίας», με Διευθυντή τον Ελογιμώτατον καθηγητήν του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Γρ. Στάθην. Το εν λόγω Ίδρυμα θα έπρεπε - ως αρμοδιότερον πάντων - προ πολλού να είχε γνωματεύσει περί των αποκλίσεων των οπαδών της Σχολής Καρά, και συγκεκριμένα εάν αυταί ωφελούν, ή βλάπτουν την ψαλτική μας παράδοση. Πάντως, η γενική διαπίστωσις είναι ότι το σύστημα και το ψάλλειν της Σχολής Καρά, πόρρω απέχει από εκείνο της Πατριαρχικής παραδόσεως. Επί τέλους, ας σταματήσει η εθελο-τυφλία από μέρους των αρμοδίων.

Άλλο περίεργον είναι το γεγονός ότι ενώ ο Άγιος Πατρών σαφώς και ευθαρσώς, αλλά και η Ιερά Σύνοδος εμμέσως καταδικάζουν την τεχνοτροπίαν της Σχολής Καρά, περιέργως εξακολουθούν να διορίζονται οι κυριότεροι εκφρασταί της Σχολής αυτής ως καθηγηταί της Βυζαντινής Μουσικής στο Ωδείον Αθηνών, καθώς και σε διάφορες άλλες σχολές.

Εκεί διδάσκονται μικροί μαθητές - προφανώς - τις ιδιόμορφες θέσεις και το απάδον προς την εκκλησιαστική μας μουσική ύφος του Καρά, λαμβάνοντας μάλιστα και υποτροφίες από Εκκλησιαστικούς φορείς οι οποίοι επιβραβεύουν ακριβώς εκείνα που ... καταδικάζουν. Σχετική δε ανακοίνωσις του Ωδείου Αθηνών, αναφέρει: «Το Ωδείο Αθηνών προχωρεί σε μια συντονισμένη προσπάθεια, για να καλλιεργηθεί από την παιδική ηλικία ή έφεση και η αγάπη προς τη μουσική της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας και την παραδοσιακή μουσική του λαού μας, που αποτελούν τον Ελληνικό Μουσικό Πολιτισμό». Θεός φυλάξοι! Είναι το σύστημα και το ψάλλειν και άδειν της Σχολής Καρά Ελληνικός Μουσικός Πολιτισμός; Πότε και ποιος Χριστιανός, Κληρικός ή Λαϊκός έψαλε μέχρι σήμερα όπως ψάλλουν και τραγουδούν οι οπαδοί της Σχολής Καρά; Θα τρίζουν τα κόκκαλα των απ’αιώνων κεκοιμημένων τιτάνων θεωρητικών και ερμηνευτών της μουσικής μας. Για όνομα Θεού! Ας σταματήσει επί τέλους η διαστρέβλωση και η υποκρισία.

ΔΡ. ΚΩΝ/ΝΟΣ ΖΑΡΑΚΟΒΙΤΗΣ

ΕΡΩΤΗΣΗ ΠΡΟΣ ΚΑΘΕ ΑΡΜΟΔΙΟ

Τι «μέλλει γενέσθαι» με τα άνευ ουδεμιάς οιασδήποτε εγκρίσεως θεωρητικά του Σίμωνος Καρά και τα όμοια παράγωγα των επιγόνων του, που έχουν κατακλύσει όλες τις βαθμίδες της Ελληνικής μουσικής εκπαίδευσης; Μήπως είναι καιρός να εξεταστεί σοβαρώς και υπευθύνως το ζήτημα, ώστε αφού διαπιστωθεί η επιζήμια για την μουσική μας προσφορά χους να ληφθούν αποφάσεις για την απόσυρση τους; Αναμένομεν.

ΟΙ ΥΠΕΡΜΑΧΟΙ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ - ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣ

ΑΘΗΝΑ

Κατά την Γενική Συνέλευση και τις αρχαιρεσίες των «ΥΠΕΡΜΑΧΩΝ» της 20-11-2004 εξελέγησαν για το Δ.Σ. εννέα μέλη και τρία αναπληρωματικά. Για την εξελεγκτική επιτροπή εξελέγησαν τρία.

Τα εκλεγέντα μέλη για το Δ.Σ. συνήλθαν σε σώμα την 4-12-2004 ως κάτωθι:

1.-ΑΚΡΙΔΑΣ Θ. Πρόεδρος 2.- ΚΑΤΣΙΦΗΣ Β. Α’Αντιπρόεδρος 3.- ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ Θ. Β’Αντ/δρος 4.- ΖΑΡΑΚΟΒΙΤΗΣ Κ. Γ. Γραμματέας 5.- ΣΑΛΑΤΑΣ Σ. Ταμίας

6.- ΚΑΜΠΙΤΣΗΣ Δ. Ειδ. Γραμματέας 7.- ΘΕΟΔΩΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Φ. Μέλος 8.- ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ Γ. Μέλος 9.- ΚΑΡΑΝΔΡΕΑΣ Λ. Μέλος.

ΕΞΕΛΕΓΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ 1.- ΧΑΤΖΗΧΡΟΝΟΓΛΟΥ Γ. 2.- ΚΟΤΣΙΚΑΣ Δ. 3.- ΔΡΟΥΖΑΣ Ε.

*******

Το Οφφίκιο του Άρχοντος Υμνωδού της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας απένειμε ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος εις το μέλος της Ενώσεως μας Πρωτοψάλτη κ. Γεώργιο Χατζηχρόνογλου. Συγχαρητήρια.

*******

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ

Η χορωδία του εν Αθήναις Συλλόγου Μουσικοφίλων Κωνσταντινουπόλεως κατόπιν προσκλήσεως της Διευθύνσεως της Μεγάλης του Γένους Σχολής έλαβε μέρος στις εκδηλώσεις εορτασμού των 550 χρόνων από την ίδρυση της. Η χορωδία έδωσε συναυλία στην αίθουσα συναυλιών της Κοινότητος Αγίων Αποστόλων Φερίκιοϊ Κωνσταντινουπόλεως. Της χορωδίας μετείχε και ο Γενικός Γραμματέας της ενώσεως μας ο οποίος είναι και Αντιπρόεδρος του Συλλόγου Μουσικοφίλων.

*******

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ

Κλιμάκιο του εν Αθήναις Συλλόγου Μουσικοφίλων Κωνσταντινουπόλεως κατόπιν προσκλήσεως του Οικουμενικού Πατριαρχείου έλαβε μέρος στις εορταστικές εκδηλώσεις υποδοχής των Ιερών Λειψάνων των Αγίων Γρηγορίου του Θεολόγου και Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Έψαλλε υπό την χοραρχίαν του Άρχοντος Πρωτοψάλτου κ. Λεωνίδα Αστέρη κατά την υποδοχή των λειψάνων στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου. Την Κυριακή 28-11-2004 πλαισίωσε τους Πατριαρχικούς χορούς κατά την Λειτουργία στον Ιερό Ναό των Τα§ιαρχών του Μεγάλου Ρεύματος ενώ την Τρίτη 30/11 στον Πατριαρχικό Ναό Ιερουργούντος του Παναγιωτάτου Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ

Στις εορτές των 550 χρόνων από της Ιδρύσεως της Μεγάλης Του Γένους Σχολής έλαβε μέρος και χορωδία υπό τη διεύθυνση του κ. Γ. Χατζηχρόνογλου Άρχοντος Υμνωδούτης Μ.Χ.Ε. και μέλος των Υπερμάχων.

*******

ΑΘΗΝΑ

Δευτέρα 20 Δεκεμβρίου 2004, στον Καθεδρικό Ναό των Αθηνών έλαβε χώραν η καθιερωμένη εκδήλωση του Πανελληνίου Συνδέσμου Ιεροψαλτών. Έψαλε πολυμελής χορός υπό την χοραρχίαν του Προέδρου του Συνδέσμου Πρωτοψάλτου και καθηγητού Βυζαντινής Μουσικής κ. Χρήστου Χατζή νικολάου. Την εκδήλωση τίμησε δια της παρουσίας του και ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών κ.κ. Χριστόδουλος.

*******

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Όπως μας πληροφορεί ο Άρχων Μουσικοδιδάσκαλος του Οικουμενικού Θρόνου και Β’αντιπρόεδρος της Ενώσεως μας κ. Θρασύβουλος Παπανικολάου, η μουσική μας στην συμπρωτεύουσα παραμένει απρόσβλητη από αλλοτριωτικά στοιχεία. Σημείον παρήγορον και ενθαρρυντικό ν.

*******

ΠΡΕΒΕΖΑ

Ο ακάματος θεραπευτής των μουσικών μας παραδόσεων δάσκαλος, ψάλτης και χοράργης και μέλος της Ενώσεως μας κ. Δημ. Παπαδημητρίου, προ καιρού κατέγραψε σε C.D. με τη χορωδία του «ΤΑ ΛΑΜΠΡΙΑΤΙΚΑ» τραγούδια του Θεσπρωτικού άνευ συνοδείας οργάνων - Πάντα επιτυχίες -

*******

ΚΑΣΤΟΡΙΑ

Πληροφορούμαστε από τον Πρόεδρο του Συλλόγου Ιεροψαλτών Καστοριάς, καθηγητή της μουσικής πρωτοψάλτη και μέλος του Δ.Σ. των «ΥΠΕΡΜΑΧΩΝ» κ. Γεώργιο Αποστολίδη, ότι και ο Νομός Καστοριάς παραμένει απρόσβλητος από αιρετικές μουσικές τάσεις.

*******

6

ΑΙΓΙΟ

Με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 85 ετών λειτουργίας του, ο Σύλλογος Ιεροψαλτών Αιγιαλείας με τον δραστηριώτατο πρόεδρο του πρωτοψάλτη - χοράρχη και μέλος του Δ.Σ. των «ΥΠΕΡΜΑΧΩΝ» κ. Φώτη Θεοδωρακόπουλο, εξέδωκε ένα αξιολογώτατο λεύκωμα. Αξιοθαύμαστος ο χρόνος λειτουργίας του Συλλόγου και επαινετή η σπουδαία έκδοση. Θερμά συγχαρητήρια.

*******

ΑΡΤΑ

Φίλος των «ΥΠΕΡΜΑΧΩΝ» μας πληροφορεί ότι στη σχολή μουσικής του εκεί Τ.Ε.Ι., υπερφίαλος νεαρός καθηγητής της Βυζαντινής μουσικής διδάσκει το σύστημα Καρά από παράγωγο εκείνου θεωρητικό, επίσης νεαρού φίλου του. Θα το εξετάσουμε και αναλόγως θα πράξουμε.

ΚΤΙΣΜΑΤΑ ΠΩΓΩΝΙΟΥ

Τα μέλη της Ενώσεως μας Γιώργος Παππάς δάσκαλος μουσικός ψάλτης και Βάσω Παππά (πρώην χορωδός του Καρά) γνήσιοι εκφραστές του πολυφωνικού, μας ενημερώνουν ότι άκουσαν από το Κρατικό ραδιόφωνο κάποιες περίεργες απόψεις για την μουσική μας, εκ στόματος στελέχους της Σχολής Καρά. Τους ευχαριστούμε. Θα το ερευνήσουμε και θα επανέλθουμε.

*******

*******

ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ

Παρακαλούνται όλα τα μέλη των «ΥΠΕΡΜΑΧΩΝ» σε όλη την Επικράτεια, να μας στέλνουν τις ανταποκρίσεις τους εγκαίρως για ό,τι σημαντικό συμβαίνει γύρω από τη μουσική μας, ώστε αξιολογώντας το να το δημοσιεύουμε.

Εκ του Δ.Σ. ΤΩΝ ΥΠΕΡΜΑΧΩΝ

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΥΠΕΡΜΑΧΩΝ

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΑΙΚΟ ΟΡΓΑΝΟ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΕΝΩΣΗΣ ΠΡΟΑΣΙΓΙΣΤΩΝ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ
«ΟΙ ΥΠΕΡΜΑΧΟΙ»

«Ἀείδω ξυνετοίσι, θύρας δ’ἐπίθεσθε βέβηλοι»

(Ὀρφικόν)

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

ΕΤΟΣ Α’- ΤΕΥΧΟΣ Αριθμ. 2 ΑΠΡΙΛΙ0Σ - ΙΟΥΝΙΟΣ 2005

ΤΟ ΑΚΡΙΒΕΣ ΣΤΙΓΜΑ ΜΑΣ

Παρ’ό,τι στο προηγούμενο και πρώτο - τεύχος του νεοφώτιστου περιοδικού μας δηλώσαμε την «ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ ΜΑΣ», επανερχόμαστε προς άρση κάθε τυχόν- παρεξήγησης.

Γνωστοποιήσαμε ότι την Π.Ε.Π.Ε.Μ. «ΟΙ ΥΠΕΡΜΑΧΟΙ» αποτελούν επιστήμονες και με κάθε τρόπο θεραπευτές της Εθνικής μας μουσικής παράδοσης, εκκλησιαστικής και δημοτικής - λαϊκής. Το δε άρθρο 2 του καταστατικού μας ορίζει: «Κύριος σκοπός της Ένωσης είναι η προβολή της Εθνικής μας Μουσικής (εκκλησιαστικής και δημοτικής) και η προστασία της από κάθε είδους νεωτερισμούς και ανάρμοστες εκτελέσεις».

Συνεπώς καθίσταται σαφές ότι η όλη προσπάθεια μας είναι καθαρώς ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗ. Δεν έχει συνδικαλιστικό χαρακτήρα, δεν αποβλέπει σε επαγγελματικές διεκδικήσεις, ούτε αποσκοπούμε σε οποιαδήποτε συμφέροντα. Δεν επιδιώκουμε να υποκαταστήσουμε άλλους, σχετικούς με τις μουσικές μας παραδόσεις φορείς. Απεναντίας ερχόμαστε ανιδιοτελείς και ανυστερόβουλοι αρωγοί στις προσπάθειες όλων των προϋπαρχόντων συναφών φορέων, ώστε από κοινού να περιφρουρήσουμε αυτό το μείζον Εθνικό μας κεφάλαιο από τις παντοειδείς αλλοτριωτικές τάσεις, οι οποίες αναμφισβητήτως το καταταλανίζουν σήμερα, με απρόβλεπτες μάλιστα συνέπειες. Γι’αυτό και ζητούμε συστράτευση όλων των με οποιονδήποτε τρόπο θεραπευτών των μουσικών μας παραδόσεων και -κυρίως- κατανόηση και έμπρακτο ενδιαφέρον από όλους τους αρμόδιους φορείς. Η διατήρηση του παραδοσιακού χαρακτήρα της μουσικής μας, είναι ιερό καθήκον και ιστορική ευθύνη όλων. Κυρίως δε, των ειδικών και των αρμοδίων μεγάλων φορέων.

«ΟΙ ΥΠΕΡΜΑΧΟΙ»

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ

ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΙΩΑΝΝΟΤ ΓΕΝΝΑΔΙΟΥ 14(115 21)

ΠΡΩΤ. 2067 ΑΡΙΘΜ. ΑΘΗΝΗΣΙ ΤΗ 11η Μαίου 2005

ΔΙΕΚΠ. 1035

Προς

Το Ωδείον «Αιγάλεω»

Εις Αιγάλεω

Ή Ιερά Σύνοδος της Αγιωτάτης Εκκλησίας της Ελλάδος, εις το πλαίσιον του ποιμαντικού ενδιαφέροντος Αυτής, μεριμνά διά «την διαφύλαξιν του λειτουργικού ήθους και της εκκλησιαστικής παραδόσεως επί των λειτουργικών τεχνών» (άρθρον 14 περ. 2 του υπ’αριθμ. 160/2004 Κανονισμού «Περί λειτουργίας των Συνοδικών Επιτροπών», Φ.Ε.Κ. 100 / τ.Α’/ 20.5.2004).

Όθεν, η Διαρκής Ιερά Σύνοδος κατά την Συνεδρίαν Αυτής της 5ι^ς μηνός Φεβρουαρίου 2003, διεξήλθε το λεγόμενον «μουσικολογικόν ζήτημα», δηλονότι τον προσήκοντα και παραδοσιακώς ενδεδειγμένον τρόπον αποδόσεως τής Βυζαντινής Εκκλησιαστικής Μουσικής Τέχνης και απεφάσισεν ότι η Εκκλησία ημών εμμένει εις την Απόφασιν του Οικουμενικού Πατριαρχείου και εις την μεθοδολογίαν των τριών Διδασκάλων, ήτοι του Μητροπολίτου Μαδύτων Χρύσανθου, του Γρηγορίου Πρωτοψάλτου και του Χουρμουζίου Χαρτοφύλακος, καθ’όσον δεν υπάρχουν λόγοι αλλαγτ\ς των παραδεδομένων εις την Βυζα-ντινήν Εκκλησιαστικήν Τέχνην και Μουσικήν.

Δια της Αποφάσεως Αυτής η Εκκλησία φροντίζει ίνα διάσωση ακέραιον το Εκκλησιαστικόν Ήθος και μη παραφθείρη την αρχαίαν ημών και Ιεροπρεπή παράδοσιν δια της εισαγωγής ανωφελών καινοτομιών και ξενοπρεπών αλλοιώσεων, καθ’όσον γνωρίζει την σπουδαιότητα και αναγκαιότητα της Ιεράς ταύτης Παραδόσεως, ως συνδέσμου αρραγούς προς το ένδοξον παρελθόν ημών και εγγύησιν ελπίδος δια το ασφαλές μέλλον.

Ταύτα γνωρίζομεν υμίν και παρακαλούμεν όπως ενημερώσητε τα Τμήματα, διδασκαλίας της Εκκλησιαστικής Βυζαντινής Μουσικής, τα λειτουργούντα εν τω υμετέρω Ωδείω, δια την ακριβή τήρησιν της ως άνω Συνοδικής Αποφάσεως.

Εντολή της Ιεράς Συνόδου

Ο Αρχιγραμματεύς

Ο Χριστιανουπόλεως Σεραφείμ

Ευχαριστούμε και συγχαίρουμε την Δ.Ι.Σ. της Εκκλησίας της Ελλάδος για την κατανόηση του μεγέθους του μουσικό λογικού προβλήματος και την σαφέστατη θέση της υπέρ της εμμονής στα καθιερωμένα. Ευελπιστούμε ότι θα έχει και πρακτική εφαρμογή η ιστορική αυτή απόφαση της - όπως εκφράζεται με την παραπάνω εγκύκλιο - σε όλα τα επίπεδα της μουσικής εκπαίδευσης που παρεκκλίνουν από τα καθιερωμένα.

ΠΕΡΙ ΠΑΡΑΔΟΣΕΩΝ

Οι ολοένα και περισσότερο αυξανόμενες δίνες της νέας τάξης πραγμάτων (παγκοσμιοποίηση τη λένε), που λίγο-λίγο καταποντίζουν παραδόσεις, ήθη, έθιμα και κάθε είδους διαχρονικών αξιών, είναι πλέον γεγονός. Και φυσικά, κάθε λαός που ξεκόβει απ’αυτές τις αξίες και τις συνήθειες του, είναι καταδικασμένος να χάσει την Εθνική του ταυτότητα. Εάν π.χ. ο λαός μας χάσει τις γραπτές και προφορικές παραδόσεις του, χάσει τα ήθη και έθιμα του και κάθε ιδιαίτερη αξία, που τον χαρακτηρίζει σαν λαό και σαν Έθνος, τότε μοιραίως χάνει την Εθνική του ταυτότητα, αφελληνίζεται.

Μπροστά σ’αυτήν την ισοπεδωτική λαίλαπα, ευτυχώς υπάρχουν κάποιες γερές αντιστάσεις, σε όλα τα επίπεδα της Ελληνικής κοινωνίας, που αμύνονται σθεναρώς. Φυλάνε Θερμοπύλες, Μαραθώνες, Σούλια, Μεσολόγγια. Και -ασφαλώς-αξίζει κάθε έπαινος στους προσηλωμένους στις παραδόσεις και στις αξίες μας, που με κάθε τρόπο μάχονται για τη σωτηρία και τη διαιώνιση τους.

Όμως και οι παραδόσεις μας δεν εξαιρούνται του κανόνα: «δεν υπάρχει καλλιέργεια χωρίς ζιζάνια». Και δυστυχώς, τελευταία ανεφύησαν και τέτοια στις μουσικές μας παραδόσεις. Το οξύμωρον και επικίνδυνον είναι ότι αυτοί οι αλλοτριωτές και εκμαυλιστές των μουσικών μας παραδόσεων, παριστάνουν τους μοναδικούς γνώστες και αυθεντικούς εκφραστές τους! Παρουσιάστηκε π.χ. κάποιος (ένας και μοναδικός) απ’το πουθενά και επιχείρησε να ανατρέψει όλα όσα οι φωτισμένοι της επιστήμης, οι επιτροπές των ειδικών και οι στρατιές των μαϊστόρων εκφραστών των μουσικών μας παραδόσεων διέσωσαν δια μέσου των αιώνων και μας τα παρέδωσαν αλώ^χγια. Όσα, δηλαδή, η τέχνη, η επιστήμη και οι αιώνες σεβάστηκαν και διατήρησαν, ο ένας και μοναδικός προσπάθησε να τα διαγράψει, επιβάλλοντας τις προσωπικές του απόψεις. Υποστηρικτές του, ελάχιστοι βολεμένοι, ημιμαθείς και αφελείς. Έτσι εκ του μη όντως δημιουργήθηκε τεράστιο πρόβλημα και πλήρη σύγχυση με απρόβλεπτες συνέπειες.

Επίσης, υπήρξε και η κραυγαλέα περίπτωση του ασύστολου εκχυδαϊσμού της μουσικολαιογραφικής μας παράδοσης, που άφησε άναυδο τον απανταχού Ελληνισμό. Και πάλι ευτυχώς- λειτούργησαν γερές αντιστάσεις.

Οι αρμόδιοι όμως και υπεύθυνοι θεματοφύλακες των παραδόσεων και των ηθικών μας αξιών τι κάνουν μπροστά σ’αυτή την καταστροφική λαίλαπα; Συνήθως παίζουν ρόλο Ποντίου Πιλάτου. Ή -στην καλύτερη περίπτωση- συμβουλεύουν να κρατήσουμε τις παραδόσεις μας για να μακροημερεύσουμε! Αυτά, πάντα σε θεωρητικά επίπεδα. Όμως, για να γίνουν πιστευτοί θα πρέπει να εκδηλώσουν εμπράκτως το ενδιαφέρον τους. Διότι τα Εθνικά μας κεφάλαια, οι διαχρονικές αξίες και οι ιστορικές αλήθειες, δεν σηκώνουν διπλωματικούς ελιγμούς, διγλωσσίες και παζαρέματα.

Ζητάμε την παράδοση;

Ας το αποδείξουμε εμπράκτως.

ΚΑΠΟΙΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΜΑΣ

Απορούμε γιατί δεν αναφέρεται πουθενά η προς την Δ. Ι. Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος σαφέστατη γνωμάτευση του μουσικολογιωτάτου και αρίστου ερμηνευτού της Β.Ε.Μ. πρώην Μητροπολίτη Πατρών κ.κ. Νικόδημου Βαληνδρά, με την οποία αποφαίνεται κατά τρόπον, που συμπίπτει με την από μακρού εκπεφρασμένη διαπίστωση του ψαλτικού κόσμου, ότι δηλαδή «δια της τεχνοτροπίας Καρά, διακυβεύεται και νοθεύεται το γνήσιον Αγιορειτικόν και Πατριαρχικόν ύφος».

Ποιος τέλος πάντων θα καταργήσει κάποιες αντινομίες όπως π.χ. ενώ αφ’ενός μεν το σύστημα Καρά καταδικάζεται παρά πάντων και βεβαίως απ’το κορυφαίο καθ’ύλην αρμόδιο όργανο, την Δ.Ι.Σ. της Εκκλησίας της Ελλάδας, αφ’ετέρου να διδάσκεται στο ΩΔΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ και σε ορισμένες μουσικές σχολές της χώρας; Οι δε κύριοι εκπρόσωποι του μουσικού συστήματος Καρά να έχουν καταλάβει όλα τα Μ.Μ.Ε. και να μεταδίδουν ένα είδος Βυζαντινής μουσικής, που μόνο θυμηδία προκαλεί στο σύνολο των θεραπευτών της μουσικής μας;

Ακόμα και στο Ρ.Σ. της Εκκλησίας της Ελλάδος κάποιοι παρουσιαστές υμνούν καθ’υπερβολήν εκπροσώπους της σχολής Καρά και μεταδίδουν τις ανούσιες ψαλμωδίες τους, περιφρονώντας έτσι την εγκύκλιο της Δ.Ι.Σ., που σαφώς καταδικάζει το σύστημα Καρά. Ελπίζουμε να ιδούμε συντόμως ταύτιση λόγων και έργων από κάθε αρμόδιο. Το ελπίζουμε!

Κυριακή πρωί 29-5-2005: ημέρα αποφράς. Ο Ρ.Σ. της ΕΡΑ μεταδίδει την εκπομπή των κ.κ. Αγγελόπουλου-Αγγελίδη. Η εκπομπή τελειώνει με το Δοξαστικό της ημέρας «Η πηγή της ζωαρχίας», που εκτελεί η «Ορθόδοξη» (sic) Βυζαντινή Χορωδία, σε διδασκαλία του χοράρχου κ. Μακρή. Η...(προ εξ βημάτων) εκτέλεση του μαθήματος, ουδεμίαν σχέση είχε με τη βυζαντινή μουσική της ΑνατολικήςΟρθοδόξου Εκκλησίας. Φαίνεται πως ο κ. Αγγελόπουλος φροντίζει επιμελώς να δείχνει ότι υπάρχουν και χειρότερα από ό,τι εκείνος παρουσιάζει μακράν του Πατριάρχου. Δεν έχουμε, παρά να ευχηθούμε:

«Και μη χειρότερα»

αντιφάσεις

Απόσπασμα από τα Πρακτικά του Α’Πανελλήνιου Συνεδρίου Ψαλτικής Τέχνης (Αθήνα 3-5 Νοεμβρίου 2000) σελ. 85) (Γράφει ο καθ. κ. Γρ. Στάθης) «στ. Πρόταση. Να αρθεί το μεσόστοιχο του 1814». «Πως θα αρθεί το μεσόστοιχο; Πέντε τουλάχιστον πράγματα βλέπω πως πρέπει να είναι τα μελτ\ματα μας, ημέρας και νυκτός.

Α. Εκμάθηση της σημειογραφίας της μέσης, βυζαντινής περιόδου (ιδ’- ιη’αιών) και βέβαια και της Νέας Μεθόδου.

Β. Ερμηνευτική προσέγγιση της σημειογραφίας λίγο πριν και μετά την καθιέρωση της Νέας Μεθόδου.

Γ. Συγγραφή νέων θεωρητικών με ολική θεώρηση της Θεωρίας της Ελληνικής Μουσικής.

Δ. Γνώση της χειρόγοαφης παράδοσης και επιστημονική κριτική έκδοση των Απάντων των κυριοτέρων μελουργών στην ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ και στην αναλυτική σημειογραφία της Νέας Μεθόδου.

Ε. Ισχύς του Βυζαντινού Τελετουργικού (Γ’Νεαρά Ιουστινιανού και εξής) με όλους τους οφφικιάλους στους Χορούς, δηλαδή Μαϊστορα α’ψάλτη, λαμπαδάριο, δομεστίκους, αναγνώστες κανονάρχους, μονοφωνάρηδες και καλοφωνάρηδες και βέβαια και παιδιά, και ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΣ ΤΥΠΙΚΑΡΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑΡΧΗ όπως σώζεται ακόμα τώρα στο Αγιον Ορος».

Όσοι γνωρίζουν την αδράνεια των εκκλησιαστικών παραγόντων, την ένδοια στην οποίαν έχουν περιέλθει τα αναλόγια της Ελλαδικής Εκκλησίας και τις γλίσχρες αμοιβές των μοναδικών σε πολλές περιπτώσεις ψαλτών, κι αυτών αυτοσχεδίων, μπορούν να μορφώσουν γνώμη για το πόσο βαθιά νυχτωμένοι είναι μερικοί βολεμένοι .καθηγητάδες, οι οποίοι, απλώς μας θύμησαν το ανέκδοτο:«Μεγαλειωτάτη πεινάμε, δεν έχουμε ψωμί. - Δεν πειράζει, φάτε παντεσπάνι. ΥΓ. Στη σελίδα 80: Γράφει ο ίδιος καθηγητής. Όμως οι γνώστες της Νέας Μεθόδου απ’το 1814 και δώθε δε αναγνωρίζουν το παλαιό. Οι επτά χιλιάδες μουσικοί κώδικες που προείπα είναι για τους πλείστους μουσικοδιδάσκαλους και ψάλτες της μετά το 1814 εποχής και της παρούσης γενιάς «tabula rasa» ως να μη γράφτηκαν ποτέ ή παραμένουν επτασφράγιστα βιβλία που κρύβουν μυστικά!!!!!

ΠΟΥ ΠΟΡΕYΟΜΕΘΑ

Γνωρίζαμε πάντα, ότι κάποιοι-κυρίως πρακτικοί λαϊκοί οργανοπαίχτες-έκαναν χρήση ανατολικής μουσικής ορολογίας ως προς τους ήχους (δρόμους τους λένε), χωρίς βεβαίως να είναι πάντα ακριβείς. Το θεωρούσαν μάλιστα ως «μέγα προσόν» και «αξιοζήλευτη ευρυμάθεια».

Τελευταία διαπιστώνουμε ότι η μακαμολσγία κερδίζει έδαφος ολοταχώς, αφού - όπως πληροφορούμαστε - σε κάποιες σχολές Ελλληνικής πραδοσιακής μουσικής, την ονοματολογία των ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ήχων, έχουν ήδη αντικαταστήσει τα

ΑΡΑΒΟΠΕΡΣΟΤΟYΡΚΙΚΑ μακάμια! Οι διδασκαλίες αυτές-λένε-, βασίζονται στην εργασια των Χρ. Τσιαμούλη - Π.Ερευνίδη «Ρωμιοί συνθέτες της Πόλης 17^ος - 20^ος αι. Αθήνα 1998». Μετά, δηλαδή, τον κατακερματισμό των 8 ήχων από τον μακαριστό Σίμωνα Καρά, ο οποίος όμως χρησιμοποίησε - την όποια εκείνος εμπνεύστηκε-Ελληνική ορολόγια, ολοκληρώνουν το έργο του οι κ.κ. Τσιαμούλης-Ερευνίδης, μετονομάζοντας την «Καρική» πολυηχία σε μακαμάτ, τα οποία διδάσκονται πλέον επισήμως σε Ελληνικές μουσικές σχολές! Αλήθεια, με ποια έγκριση και με ποια άδεια; Η πλήρης αυτή μετονομασία της ακατανόητης και καταστροφικής για την μουσική μας πολυηχίας σε μακαμάτ, παρατίθεται στο περισπούδαστο μουσικολογικό σύγγραμμα του εμβρισθέστατου ερευνητού της Ελληνικής μουσικής, αρχιμανδρίτου

π.ΑΘ.Σιαμάκη, ΜΟYΣΙΚΟΛΟΓΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ» στη σελ. 61-64, ΑΘΗΝΑ 2005.

Ασφαλώς, είναι γνωστά και πληρέστερα τα προγενέστερα έργα Ελλήνων μουσικών (κυρίως της Πόλης) του 19^ου και 20^ου αι., τα οποία καταγράφουν μακαμάτ, όπως: α) «ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ»,

Στεφ.Δομεστίκου - Κων/νου Πρωτοψάλτου, ΚΩΝ/ΠΟΛΗ 1843. β) «Η ΠΑΝΔΩΡΑ», Θ. Φωκαέως, ΚΩΝ/ΠΟΛΗ 1843. γ) «ΜΕΘΟΔΙΚΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΤΕ ΚΑΙ ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΤΟΥ ΓΝΗΣΙΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ ΜΕΛΟΥΣ» Π.Γ. Κηλτζανίδου, ΚΩΝ/ΠΟΛΗ 1881. δ) «ΑΣΙΑΣ ΛΥΡΑ», Κ.Α.Ψάχου, Αθήναι 1908. Υπάρχουν ακόμα αρκετές άλλες έντυπες και χειρόγραφες εργασίες γύρω απ’την Ανατολική μουσική. Έτσι ούτε οι πρώτοι, ούτε οι μόνοι είναι οι κ.κ. Τσιαμούλης - Ερευνίδης, που ασχολήθηκαν με την ανατολική μουσική. Και, φυσικά, το μεμπτόν δεν έγκειται στην εργασία τους αυτή ως μελέτη, αλλά στην εισαγωγή των μακαμάτ στην Ελληνική μουσική εκπαίδευση, κάτι το οποίον ουδέποτε ουδείς είχε διανοηθεί.

Αντί, λοιπόν, κάποιοι πεπαιδευμένοι μουσικοί να καθοδηγήσουν και να προσελκύσουν στην Ελληνική μουσική ορολογία τους πρακτικούς λαϊκούς οργανοπαίχτες, προωθούν στην Ελληνική μουσική εκπαίδευση αραβοπερσοτουρική ορολογία! Πετάμε, δηλαδή, τα βαρύτιμα χρυσούφαντα κειμήλια μας και περισυλλέγοντας ξένα ξεφτίδια, προσπαθούμε να υφάνουμε κουρέλια; Η παραδοσιακή των Ελλήνων μουσική, ως το αρχαιότερο καταγεγραμμένο και κωδικοποιημένο μουσικό σύστημα του κόσμου, είναι πληρέστατη από πάσης πλευράς και δεν έχει ανάγκην δανείων. Είναι δε βασικό και πολυτιμότατο Εθνικό μας κεφάλαιο. Συνεπώς, ο εξαραβοτουρκισμός της, που επιχειρείται τελευταίως, αποτελεί-κατά τον επιεικέστερο χαρακτηρισμό - μέγα εθνικό ατόπτημα.

Επιτέλους! Ας ενδιαφερθούν κάποιοι Έλληνες αρμόδιοι και υπεύθυνοι θεματοφύλακες των εθνικών μας κεφαλαίων, πριν απολεσθεί το παν.

26 Ιουνίου 2005

Κυριακή πρωί ώρα 7, στην ΕΡΤ ο κ. Αγγελόπουλος με τη συντροφιά ενός καθηγητού της μουσικής, σχολιάζει την τελευταία εγκύκλιο της Ι.Σ. της Εκκλησίας της Ελλάδος, σχετικά με την διδασκαλία της εκκλησιαστικής μουσικής στα ωδεία. Απ’όσα ειπώθηκαν, σε μεγάλο μέρος ως προς την διδασκαλία της μουσικής σε μερικά ωδεία, συμφωνούμε απολύτως. Αλλά ειπώθηκαν και άλλα, με τα οποία ο κ. Αγγελόπουλος θα μας επιτρέψει να διαφωνήσουμε απολύτως. Διαφωνούμε ότι οι τρεις διδάσκαλοι και ο Σιμ. Καράς (τον οποίον ακολουθεί) συμφωνούν, στην διατύπωση της εκκλησιαστικής μουσικής. Γιατί (α) οι τρεις διδάσκαλοι κατήργησαν την οξεία και την αντικατέστησαν με το ολίγον.

(β) κατήργησαν τα εξ ποιοτικά στοιχεία (μετά τα τριάντα τέσσερα που είχε κατηργήσει ο Πέτρος Λαμπαδάριος) πράξη απολύτως δικαιολογημένη, αν ληφθεί υπ’όψιν, ότι έπρεπε η εκκλησιαστική μουσική να ήταν όσο το δυνατόν απλή και απέριττη, να συμφωνούσε με το γενικό πνεύμα του Χριστιανισμού, και να είχε την πατριαρχική έγκριση.

(γ) Οι τρεις διδάσκαλοι μας παρέδωσαν την οκταηχία, ενώ ο Σ.Καράς προσπάθησε να επιβάλλει μια ακατάσχετη πολυηχία. Συνεπώς το σύστημα του ουδεμία σχέση έχει με εκείνο των τριών διδασκάλων. Δεν καταλαβαίνουμε, λοιπόν, γιατί ο κ. Αγγελόπουλος συμφωνεί με όσα διαφωνεί. Εάν όμως κοινοποιούνταν αυτούσιο το σχετικό υπόμνημα του πρώην Σεβασμιωτάτου Πατρών κ.κ. Νικόδημου, ότι «δια του συστήματος Καρά, διακυβεύεται το γνήσιο ύφος της Εκκλησιαστικής μουσικής που εκφραστής του είναι το Πατριαρχείο και το Αγιο Όρος», τότε πιστεύουμε ότι ο κ. Αγγελόπουλος θα σιωπούσε.

ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

α) Εάν κάποιος αντιγράψει ακριβώς τις πολυδαίδαλες -και ακατανόητες θέσεις και απόψεις περί μουσικής του δα-σκάλου του, μπορεί να θεωρηθεί συγγραφέας;

β) Τελευταία κάποιοι-δήθεν επιστήμονες - μουσικοί επισκέπτονται επαρχιακές πόλεις για να μεταδώσουν τα επιστημονικά μουσικά φώτα τους, δημιουργώντας μια άκρως συγκεχυμένη κατάσταση. Αγνοούν ότι η μουσική μας παράδοση είναι δημιούργημα και κτήμα ολόκληρου του λαού

μας και δεν πηγάζει από συγκεκριμένα κέντρα και ορισμένα άτομα; Πού στηρίζουν όμως αυτό το μουσικό αλαλούμ, που με φανατισμό προσπαθούν να επιβάλλουν; γ) Όπως και ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Μπαμπινιώτης δήλωσε, «τα Μ.Μ.Ε. τιαίζονν και εκπαιδευτικό ρόλο και -ίσως- διδάσκουν

περισσότερο από τις έδρες των δα-σκάλων». Από πλευράς μουσικής

παράδοσης τι προσφέρουν στο λαό; Τελευταία, στις εκπομπές Βυζ. Εκκλησιαστικής μουσικής, όλο και περισσότερο μεταδίδονται κάποιοι νέοι άσημοι, με ασταθέστατες φωνούλες και ανούσιο ψάλλειν. Από αυτούς θα διδαχτούν οι νεώτεροι τρόπο έκφρασης, το λεγόμενο ύφος της ψαλμωδίας, ή από τους κορυφαίους μαΐστορες

Ιάκωβο, Πρίγγο, Στανίτσα, Χρύσανθο, Καραμάνη, Ταλιαδώρο, Μουτάογλου κ.ά., που όλο και σπανιότερα μεταδίδονται οι ιστορικές ηχογραφήσεις των θεμελιωδών και υποδειγματικών εκτελέσεων τους; Οι δε εκπομπές για τη δημοτική μουσική, περιορίζονται στις μεταδόσεις ελαχίστων μικρασιατικών, νησιώτικων και μωράίτικων -και βέβαια κάποιων χυδαίων- τραγουδιών. Γιατί δεν ακούγονται οι βάρδοι ερμηνευτές που ανέδειξαν το δημοτικό τραγούδι, Παπασιδέρης, Ρούκουνας, Χαλκιάς, Νάκος, Ρίτα, Ρόζα και οι δεξιοτέχνες του κλαρίνου, Καρακώστας, Γιαούζος, Μαργέλης, Καραγιάννης, Χαλκιάς, κ.ά, που θα έπρεπε να αποτελούν πρότυπα για τους νεώτερους; Πότε τέλος πάντων θα πάρουν σαφή θέση οι αρμόδιοι «θωκάριοι» γύρω από τη σύγχυση, που επικρατεί σήμερα στη μουσική μας, ένεκα των καινοφανών θέσεων της σχολής του ενός, που θέλησε να επιβάλλει τις προσωπικές του απόψεις, ισοπεδώνοντας τις απ’αιώνων κρατούσες θεωρητικές και πρακτικές θέσεις και απόψεις, που σέβεται και εφαρμόζει το σύνολο των ασχολουμένων με την μουσική μας; Τελικώς η εξαίρεση θα εξαφανίσει παντάπασιν τον κανόνα και οι υπερασπιστές του κανόνα θα σύρονται στα δικαστήρια, επειδή εμμένουν στην παράδοση και δεν τη θέλουν παράδοξη;

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ

Του Γενικού Γραμματέα της Ενώσεως προασπιστών Εθνικής Μουσικής

Οι ΥΠΕΡΜΑΧΟΙ ΚΩΝ. ΖΑΡΑΚΟΒΙΤΗ

Ελάβαμε δυο βιβλία, έργα του Πανοσιολογιώτατου

Αρχιμανδρίτου κ. Αθανάσιου Γ. Σιαμάκη υπό τους τίτλους
α) Μουσικολογικά Θέματα (Νεύματα - Οκτωηχία Μακαμάτ) και
β) Πλουτάρχου του Αθηναίου: Περί Μουσικής.

Εκδόσεις Κάλαμος, Αθήνα 2005. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν

αποταθούν στον Συγγραφέα. Τιμώνται 13€ & 17€ αντίστοιχα συν Ταχυδρομικά. Όσοι αδυνατούν να καταβάλουν την αϊ,χα να αποταθούν σε εμάς (Τηλ: +30-210-9928636). Θα ασχοληθούμε στο τεύχος αυτό με το Πρώτο βιβλίο.

Κρίνομεν ότι το βιβλίο αυτό τοποθετεί σειρά πραγμάτων στην ορθή θέση τους και αναλύει εν πάσει λεπτομέρεια ποια είναι η μουσική την οποίαν ο Σ. Καράς εισηγείται ως Ελληνική Μουσική. Ο επηρεασμός του Σ. Καρά από την Οθωμανικήν μουσικήν είναι άμεσος, βαθύς και αθεράπευτος.

«Ο άμεσος επηρεασμός του Σ. Καρά από την Τουρκικήν μουσικήν είναι αδιαμφισβήτητος και εκ του γεγονότος ότι εις όλον το «θεωρητικόν» του απ’αρχής μέχρι τέλους ως ήχους της Ελληνικής και Χριστιανικής λατρευτικής μουσικής εισηγείται ούτος σχεδόν άπαντα τα αραβοτουρκοπερσικά μακάμια, εκ των οποίων λαμβάνει κατά κανόνα την κατάτμισιν της οκτώηχου εις 45 ηχηματα, την ποσοτικήν αξίαν χειρονομικών σημαδιών, την ρυθμική ν ιδιότητα αυτών, τας κλίμακας και τα διαστήματα κατά γένη, χροάς και ήχους».

Και συμπεραίνει: «Εντός του χώρου της λατρείας θα πρέπει άπαντες να σέβονται την οκταηχίαν και την σεμνότητα που επιζητεί η τέλεσις του μυστηρίου. Καθώς παν το ειδωλικόν δεν έχει θέσιν εντός της λατρείας, ούτω και παν το μωαμεθανικόν ή ειδωλικόν ή κοσμικόν δεν έχει θέσιν εν τη εκκλησιαστική μουσική. Αλλιώς η βαθμιαία είσοδος εθνικών ισλαμικών και κοσμικών στοιχείων θα είναι αναπότρεπτος και θα έχει ως άμεσον αποτέλεσμα την μίανσιν της εκκλησίας, τουθ’όπερ μισεί ο Θεός και βλάπτει καιρίως τον λαόν του. Καλή είναι η διάθλασις του ηλίου αλλ’αι υπεριώδεις και υπέρυθροι ακτίνες αδεώς και αδιακρίτως θεω-μέναι επιφέρουν θάνατον. Και είναι τουλάχιστον ευσταθές αν εγκαταλείψωμεν την θεραπευτικήν φωτιστικήν και ζωογόνον του ηλίου ακτινοβολία και να περιπέσωμεν εις την θανατηφόρον ανάλυσιν του».

ΕΚΛΕΚΤΕΣ ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ

Την Παρασκευή 22-4-05 το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο του Ι.Ν. Αγ. Γεωργίου Καρύτση σε συνεργασία με την Εφορεία του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός», οργάνωσαν σύναξη πνευματικής προετοιμασίας εν όψει της Μ. Εβδομάδος, στο χώρο του ως άνω ιστορικού Ι. Ναού. Μετά την θαυμάσια εισήγηση του προϊσταμένου του Ι.Ν. και καθηγητού της Θεολογικής σχολής του Πανεπιστημίου π. Νικολάου Ιωαννίδη, ακολούθησε συμφωνία βυζαντινής εκκλησιαστικής μουσικής από τη χορωδία της «Κατσαρείου» Σχολής Βυζαντινής Μουσικής της Ι. Μητροπόλεως Ιωαννίνων, με χοράρχη τον διακεκριμένο πρωτοψάλτη κ. Σπύρο Υφαντή, Αρχοντα Τμνωδό της Ι. Αρχ/πής Κων/πόλεως και εκλεκτό μέλος των «ΥΠΕΡΜΑΧΩΝ». Το πρόγραμμα περιελάμβανε ύμνους της Μ. Εβδομάδος, οι οποίοι απεδώθησαν κατά τρόπο υποδειγματικό, δημιουργώντας γενική κατάνυξη και ενθουσιασμό. Θερμά συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές της υπέροχης πνευματικής και καλλιτεχνικής αυτής βραδιάς.

ΕΚΛΕΚΤΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ

Εξεδόθη και κυκλοφόρησε υπό του ζηλωτού πρωτοψάλτη και Αρχοντα Μουσικοδιδάσκαλου του Οικουμενικού θρόνου κ. Κων. Γαϊτανίδη μουσικό βιβλίο με τίτλο ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΑΤΑΡΙΟ.

Είναι από κάθε άποψη προσεγμένο βιβλίο στο οποίο περιλαμβάνονται, αναστάσιμοι ύμνοι, ύμνοι του εσπερινού, του όρθου, οι κυριότερες καταβασίες του ενιαυτού, αργές δοξολογίες, πολυέλαιοι κ.λπ.

Συγχαίρομεν τον αγαπχγιό μας φίλο, και ευχόμαστε πάντα εκδοτικές επιτυχίες.

ΔΙΑΛΕΧΤΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

Ελάβαμε από τον πληθωρικόν τοις έργοις και λίαν αγαπητόν μας νέο συνάδελφο κ. Γρηγόριο Παπαεμανουήλ, μια σειρά προγραμμάτων που αφορούν στην προσωπική συμμετοχή και της αξιολογότατης παραδοσιακής χορωδίας ΟΙ ΔΟΜΕΣΤΙΚΟΙ ΤΗΣ ΔΡΑΜΑΣ, σε μια μεγάλη σειρά κοινωνικών εκδηλώσεων. Συγχαίρουμε εγκαρδίως τον εκλεκτό και δραστήριο συνάδελφο και του ευχόμαστε πάντα επιτυχίες.

Η ΑΠΗΧΗΣΗ ΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΜΑΣ

Μεγάλη απήχηση με ευμενέστατα σχόλια έχει η έκδοση του περιοδικού μας. Αυτό συνάγεται από τα εκατοντάδες έγγραφα, τηλεφωνήματα και επιστολές, που κατέκλεισαν τα γραφεία μας. Ασφαλώς, δεν είναι δυνατόν να παρατεθούν όλα. Ενδεικτικά παραθέτουμε μερικά.

Απευθύνουμε προς όλους τις «εκ βαθέων» ευχαριστίες μας για τα ευμενή σχόλια και^: τα ενθαρρυντικά λόγια και υποσχόμεθα ότι -και με την συμπαράσταση όλων- θα αγωνιστούμε με σύνεση και συνέπεια για την προάσπιση της Εθνικής μας μουσικής.

Αριθμ. Πρωτ. 653

Εν Βούλα τη 25η Απριλ. 2005

Προς

Την Παννελήνιον Ένωσιν

Προασπιστών της Εθνικής

Μουσικής «ΟΙ ΥΠΕΡΜΑΧΟΙ»

Αιτωλίας 2

16341ΗΛΙΟΥΠΟΛΙΝ

Αγαπητοί μοι,

«Χαίρετε εν Κυρίω πάντοτε». Δια του παρόντος επιθυμούμεν, όπως εκφράσωμεν Υμίν τας ένθερμους ημών ευχαριστίας, διά την αποστολήν του περιοδικού της Ενώσεως Υμών. Συγχαίρομεν, επικροτούμεν και επαινούμεν την εκδοτική ν προσπάθειαν Υμών εις τον τομέα τής Εθνικής Μουσικής. Προσευχόμεθα εις τό Ιερόν Θυσιαστήριον, όπως ο Κύριος της Ζωής διακρατή Υμάς και τα μέλη της Ενώσεως Υμών, επί έτη πολλά και υγιή, διά πρεσβειών των Αγίων Ενδόξων Βασιλέων και Ισαποστόλων Κωνσταντίνου και Ελένης, προστατών της Ιεράς ημών Μητροπόλεως και Πάντων των Αγίων.

Κατανυκτικήν και αγωνιστικήν υπόλοιπον Τεσσαρακοστήν.

Ελάχιστος εν Επισκόποις.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ + Ο ΓΛΥΦΑΔΑΣ ΠΑΥΛΟΣ

Ιωάννινα 12-04-05:

Αγαπητοί «ΥΠΕΡΜΑΧΟΙ»

Με μεγάλη χαρά και ιδιαίτερη ικανοποίηση επήρα το πρώτο φύλλο της εφημερίδας. Καιρός ήταν πια, να ακουστεί και τώρα να «φανεί» η αλήθεια περί το «θέμα» που ανέκυψε από την αμφισβήτηση των «επιστημόνων».

Εκείνο που δεν μπορούν μερικοί να καταλάβουν είναι ότι, η θεωρία είναι η δια-τύπωση των συμπερασμάτων της εξετάσεως και της παρατηρήσεως. Σήμερα με την πρόοδο της τεχνολογίας, μπορούμε να μετρήσουμε οτιδήποτε μηδέ εξαιρουμένης και της φωνής. Και μάλιστα μπορούμε και την ευλυγισία της φωνής να τη βάλουμε σε συγκεκριμένα «καλούπια», στενόχωρα και αποπνικτικά τόσο όσο να ακούγεται αντί άσματος απαίσια κραυγή «ατάκτως εκφωνουμένη». Κάθε τέχνη εμφανίστηκε από τον τεχνίτη. Η επιστήμη διαμορφώθηκε από την παρατήρηση και η εξέταση της διατυπώθηκε για να διδάξει τους επερχόμενους τεχνίτες, να καταγράψει την εμφάνιση της, να την τελειοποιήσει κατά το δυνατόν. Και βέβαια εξελίσσεται, αλλά, ποτέ δεν παραγνωρίζεται η βάση. Αυτά η επιστήμη. Η «τέχνη», που αποτελεί το «σήμα κατατεθέν» και σημαντικό στοιχείο ταυτότητας και της ιστορίας της λαού δεν επιδέχεται αλλοιώσεις, γιατί, αν μη τι άλλο, είναι επικίνδυνες να δημιουργήσουν σύγχυση, βαβελισμό και στη συνέχεια αδιαφορία, παραγνώριση και τέλος αφανισμό.

Λοιπόν ας προχωρήσουμε όλο και περισσότερο όπως ξεκινήσατε. Προσωπικά, θέλοντας με την παρούσα να εγγραφώ κατ’αρχήν συνδρομητής στην εφημερίδα, εσωκλείω «50 €». Για την εγγραφή μου ως μέλος της Π.Ε.Π.Ε.Μ. γνωρίστε μου, παρακαλώ, τι απαιτείται.

Προσβλέποντας στην εν συνεχεία επικοινωνία και συνεργασία διατελώ με

Πολλή, συναδερφική αγάπη

Σπυρίδων Δαμιανού Υφαντής

Αρχων Τμνωδός της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας Α ‘φάλτης Ιωαννίνων. Αμφιθέα 47100 Αρτα τηλ. 26810-61365

Κύριε Πρόεδρε,

Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον διάβασα το, έντυπο σας και πραγματικά σας συγχαίρω για τα όσα αναφέρονται στις επιμέρους σελίδες του. Ηδη ο δάσκαλος κ. Βασ. Κατσιφής με είχε προϊδεάσει για την έκδοση του τριμηνιαίου περιοδικού της Ενώσεως σας αλλά και για το έργο και τη συμβολή των «Υπερμάχων», επαληθευόμενος στο ακέραιο...

Προσωπικά πιστεύω ότι είναι χρέος της Εκκλησίας αλλά και της Πολιτείας, να αγκαλιάσει πραγματικά την Πατρώα Βυζαντινή Εκκλησιαστική μας Μουσική μια και οι ρίζες της βρίσκονται στο αρχαίο μέλος και είναι πνευματικό προϊόν και ηχητικό απαύγασμα ορθοδόξου βιώματος, με προορισμό όχι μόνο την ακουστική ή αισθησιακή ευχαρίστηση, αλλά κυρίως, τη συγκίνηση, κατάνυξη και ανύψωση της καρδιάς μας.

Και τα λέω αυτά γιατί κανένα ουσιαστικό κίνητρο δεν έχει ακόμα θεσμοθετηθεί ώστε μεθοδευμένα και συστηματικά να επιδιωχθεί η σωστή εκμάθηση και πιστή εκτέλεση της, χωρίς παρεκτροπές και καταστρατηγήσεις των αρχών που θέσπισαν οι τρεις Μεγάλοι Δάσκαλοι (Χρύσανθος-Χουρμούζιος-Γρηγόριος) του Ιθ’αιώνα, μετά από Πατριαρχική εντολή. Και δεν είναι ίσως της παρούσης να αναφερθούμε σε περιπτώσεις «μεγάλων» δασκάλων που στην προσπάθεια τους να πετύχουν κάτι το διαφορετικό, θυσίασαν στο παρελθόν και εξακολουθούν ορισμένοι να θυσιάζουν και σήμερα την Βυζαντινή μας Μουσική, προσθέτοντας ανορθόδοξα στοιχεία, και καταστρέφοντας τελείως μουσικές κλίμακες και ύφος.

Αλλά για όλα αυτά θα μπορούσαμε ίσως να αναφερθούμε εν καιρώ,

επισημαίνοντας πολλά ατοπήματα και πρακτικές διαφόρων «νεοφανών» δασκάλων...

Για την ώρα, δέξου αγαπητέ κύριε Πρόεδρε με όλο σου το Συμβούλιο, τα συγχαρητήρια μου για τον εγκαινιασμό της περιοδικής σου έκδοσης και τις ευχές μου, όπως το περιοδικό, αποτελέσει, σημείο αναφοράς για όλους, όσους παραμένουν πιστοί στην Πατρώα Βυζαντινή μας Μουσική, τη μουσική και υμνωδία των Αγγέλων... Βασίλης Μιχ. Δανός Δημοσιογράφος-Ιεροψάλτης

Μεσοποταμία Καστοριάς

20.05.2005

Αξιότιμοι κύριοι του Δ.Σ. των «ΥΠΕΡΜΑΧΩΝ» Πάντα με ενδιαφέρον παρακολουθώ τις συγκινητικές προσπάθειες σας για την προάσπιση της Εθνικής μας μουσικής. Με ιδιαίτερη χαρά πήρα το πρώτο τεύχος του περιοδικού «Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΥΠΕΡΜΑΧΩΝ», που πιστεύω ότι είναι ένα καλό βήμα για την υπεράσπιση και προβολή της ανόθευτου Εκκλησιαστικής και δημοτικής μας μουσικής.

Σας εύχομαι υγεία και δύναμη για να αγωνίζεστε υπέρ των αδαμάντινων μουσικών μας παραδόσεων.

Σας εσωκλείω 30 Ευρώ για ενίσχυση του περιοδικού και σας παρακαλώ να μου το στέλνετε ανελλιπώς στη Δ/νσή μου:

Κων/νος Ι. Μουτίδης

Α’ψάλτη ς Μεσοποταμίας

52050 Μεσοποταμία Καστοριάς

η φωνη των υπερμαχων

τριμηνιαιο περιοδικο

τησ πανελληνιασ ενωσησ

προασπιστων τησ εθνικησ

μουσικησ

«οι υπερμαχοι»

στην υπηρεσια

τησ γνησιασ εθνικησ

παραδοσιακησ μουσικησ

ταχ/κη διευθυνση:

Αιτωλίας 2

τ. κ. 16341 ηλιουπολη-αθηνα

ΤΗΛ.: (+30)-210-9920182

FΑΧ : (+30)-210-9960505

ΣΥΝΤΑΣΣΕΤΑΙ ΑΠΟ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ο ΕΚΑΣΤΟΤΕ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ Δ.Σ.

ΔΕΚΤΗ ΚΑΘΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΥΠΕΡΜΑΧΩΝ

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΑΙΚΟ ΟΡΓΑΝΟ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΕΝΩΣΗΣ ΠΡΟΑΣΙΓΙΣΤΩΝ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ
«ΟΙ ΥΠΕΡΜΑΧΟΙ»

«Ἀείδω ξυνετοίσι, θύρας δ’ἐπίθεσθε βέβηλοι»

(Ὀρφικόν)

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

ΕΤΟΣ Α’- ΤΕΥΧΟΣ Αρι0μ. 3

ΙΟΥΛΙΟΣ - ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2005

«ΟΙ ΥΠΕΡΜΑΧΟΙ» ΣΤΙΣ ΕΠΑΛΞΕΙΣ

Από της συστάσεως της Ενώσεως μας (2000), βρισκόμαστε διαρκώς στις επάλξεις, προσπαθώντας να περιφρουρήσουμε τις μουσικές μας παραδόσεις. Στο παρόν τεύχος δημοσιεύουμε κάποιες από τις σχετικές ενέργειες μας.

Την 6.11.2001 απευθύναμε έγγραφο προς την Ιερά Σύνοδο, προκειμένου να αποφανθεί περί του συστήματος του μακαριστού Σίμωνος Καρά. Παραθέτουμε περαιτέρω τα σχετικά έγγραφα.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ

ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΙΩΑΝΝΟΥ ΓΕΝΝΑΔΙΟΥ 14 (115 21)

Πρωτ. 4066

Αριθμ. Αθηνήσι τη 20¹! Δεκεμβρίου 2001

Διεκπ. 2136

Προς

Τον Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην

Πατρών κ. Νικόδημον.

Εις Πάτρας.

Σεβασμιώτατε,

Σεπτή Εντολή του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Χριστοδούλου,

διαπέμπομεν Υμίν συνημμένως ώδε, την από 6.11.2001 επιστολήν της Πανελληνίου Ενώσεως Προασπιστών της Εθνικής Μουσικής «Οι Υπέρμαχοι» και παρακαλούμεν όπως ευαρεστούμένος υποβάλητε τη Ιερά Συνόδω τάς επ’αυτής απόψεις Υμών. Επί δε τούτοις, εξαιτούμενος τάς θεοπειθείς αρχιερατικάς Υμών ευχάς, διατελώ μετά βαθύτατου σεβασμού.

Εντολή και Εξουσιοδοτήσει της Ιεράς Συνόδου

Ο Αρχιγραμματεύς

Ο Σαλώνων Θεολόγος

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ

Εν Πάτραις τη 19η Δεκεμβρίου 2001

Αριθ. Πρωτ. 493

ΥΠΟΜΝΗΜΑ

Προς την Αγίαν και Ιεράν Σύνοδον

της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Του Μητροπολίτου Πατρών

ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ

Παρεπέμφθη εις εμέ, προς γνωμάτευσιν, η Εισήγησις του Καθηγητού κ. Γρηγ. Στάθη, επί του μουσικολογικού θέματος της «σημειογραφίας» της Βυζαντινής Εκκλησιαστικής ημών Μουσικής και κυρίως της αποδόσεως των λεγομένων «χαρακτήρων ποιότητος», τ.ε. εκφράσεως του ύφους αυτής.

Είναι γνωστόν ότι δύο τρόποι ερμηνείας του εκκλησιαστικού μέλους διαφαίνονται κατά την ψαλμωδίαν. Αφ’ενός ο λεγόμενος «προσδιοριστικός» τρόπος (τ.ε. η ανάλυσις των σημαδοφώνών, κατά την γραφήν και κατά την εκτέλεσιν) και αφ’ετέρου ο «περιγραφικός», εντοπίζων κυρίως εις υφέσεις και διέσεις την απόχρωσιν της μελωδίας.

Θεωρείται βέβαιον ότι και τα δύο ταύτα συστήματα αποβαίνουν κυρίαρχα εις τον τρόπον της «ερμηνείας» (εκτελέσεως) των εκκλησιαστικών μελών, και έχουν πολλήν επίδρασιν επί του συνολικού τρόπου εκφράσεως, δηλ. εις το «ύφος» της βυζαντινής εκκλησιαστικής υμνωδίας.

Γνήσιοι εκφρασταί, του βυζαντινού εκκλησιαστικού ύφους θεωρούνται το Οικουμενικόν Πατριαρχείον και το Αγιον Όρος. Αναφέρονται δε ως κορυφαίοι και διαπρεπείς οι αοίδιμοι Πρωτοψάλται της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας Ιάκωβος (Ναυπλιώτης) και Κωνσταντίνος Πρίγγος.

Εξ άλλου, η Ι. Μονή Βατοπεδίου του Αγίου Όρους, εκδίδει επ’εσχάτων αλλεπάλληλα CD, τα οποία απηχούν την φωνήν και την μελωδίαν ψάλτου τινός, εκτός του Αγίου Όρους διατελούντος και διδάσκοντος την ψαλτικήν τέχνην, κατά το ύφος της καλούμενης «Σχολής Καρά». Ούχ ήττον δι αυτών διακυβεύεται το γνήσιον αγιορειτικόν ύφος, το οποίον, ως ελέχθη, ομού με το του Οικουμενικού Πατριαρχείου, θεωρούνται αυθεντικώς παραδοσιακά.

Αλλη δε άποψις (λανθασμένη), κυκλοφορούσα επ’εσχάτων, είναι η εν πολλοίς παραβλέπουσα, ίνα μη είπωμεν αγνοούσα, την ενέργειαν των «χαρακτήρων ποιότητος». Συγκρινόμενοι δε προς αλλήλας αι δύο εν λόγω απόψεις, καταλήγουν, η μέν εις προσπάθειαν τυποποιήσεως του μέλους, η δε εις μορφή ν δυτικότροπου μελωδίας.

Η ορθή θέσις εν προκειμένω έχει ως εξής.

Τα εν χρήσει σημαδόφωνα ποιότητος εντάσσονται οπωσδήποτε εις τον παρ’ημίν παραδοσιακόν τρόπον «ερμηνείας» (εκτελέσεως) του μέλους.

Σαφώς δε διαφαίνεται από την καταγραφή ν (ηχογράφησιν) παλαιοτέρων παραδοσιακών ψαλμωδιών, ότι ο εμπλουτισμός αυτών δια της εκτελέσεως και των παραδεδομένων σημείων εκφράσεως συμβάλλει εις την ανάδειξιν του γνησίου ύφους ώστε να μη είναι ξηρά και άχροα τα ψαλλόμενα.

Τα εν λόγω ποιοτικά σημαδόφωνα δέον να εκτελώνται όπου και όπως πρέπει. Δια τούτο πρέπει και να διδάσκωνται ορθώς, δηλ. κατά την παράδοσιν, χωρίς να υπερτονίζονται, με επιτηδευμένον και εξεζητημένον τρόπον, ως να αποτελούν το «άπαν» της παραδοσιακής ερμηνείας της εκκλησιαστικής υμνωδίας.

Οι καθ’έκαστον ψάλται οφείλουν να τηρούν τους βασικούς τρόπους ερμηνείας του μουσικού κειμένου, μη εξερχόμενοι των ορίων, κατά το «μη κεχρήσθαι βοαίς ατάκτοις ... μηδέ τι ψάλλειν ανοίκειον και τη εκκλησιαστική καταστάσει μη όν αρμόδιον», του Αριστηνού.

Εκ της αναγνώσεως της εισηγήσεως του Καθηγητού κ. Γρ.Στάθη διαπιστούμεν ότι, μετά της περί αυτόν ομάδος ειδημόνων μουσικών, αναφέρονται εις υπάρχουσαν διαμφισβήτησιν μεταξύ «επιστήμης και τέχνης» εις το κεφάλαιον της εν τω ναώ ψαλμωδίας και δή άλλως αποφαίνονται οι θητεύοντες εις το «αναλόγιον» (δηλ. οι ψάλται), και άλλα εισηγούνται οι ομιλούντες από καθέδρας οι «θεωρητικοί» και επιστήμονες, κατά τον κ. Στάθην.

Γεγονός εν τούτοις είναι, ότι απαιτείται το συναμφότερον, θεωρία και Πράξις, εις κοινήν σύμπραξιν, και όχι εις διάστασιν. Είναι βέβαιον ότι προηγείται «η πράξις εις θεωρίας επίβασιν» κατά Γρηγόριον τον Θεολόγον. Εν πάση δε περιπτώσει η πείρα διδάσκει πολλά και η έρευνα προσδίδει το κύρος της «όπως γένηται ενότης». Και αλληλοσυμπλήρωσις.

Την ιδικήν μου εισηγησιν συνοδεύει υποδειγματική σειρά ερμηνείας εγκύρων εκκλησιαστικών μουσικών μελών, εκδεδομένων εις «κασσέτας». Αναφέρω δ’εις την Ιεράν Σύνοδον, ότι επεστρατεύθην επί δεκαετίαν όλην, υπό του Ιδρύματος Μουσικών Ερευνών (δια του επιτετραμμένου αυτού εις τον τομέα της Βυζαντινής Μουσικής κ. Εμμ. Χατζηγιακουμή - εγκρίτου Καθηγητού Φιλολόγου και Μουσικολόγου - δια να ψάλω άπασαν την ύλην των ψαλμάτων του ενιαυτού, προς καταγραφή ν εις δίσκους και μαγνητοταινίας.

Ήδη εξεδόθησαν 14 CD και έπεται συνέχεια, εξ ολοκλήρου ή εν μέρει ημετέρων. Καταθέτω ημέτερα, δια το Αρχείον της Ιεράς Συνόδου. Αποτελούν υπόδειγμα ερμηνείας παλαιοτέρων και νεωτέρων εκκλησιαστικών μελών, εκ των καταλοίπων παραδοσιακών ψαλτών, και εκ των σελίδων των εγκυρωτέρων μουσικών εκδόσεων.

Ελάχιστος εν Χριστώ αδελφός

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

Ο ΠΑΤΡΩΝ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ

ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Ιωάννου Γενναδίου 14 (115 21)

Πρωτ. 63

Αριθ μ. Αθηνήσι τη 9ι Ιανουαρίου 2004

Διεκπ. 27

Προς

Τον Αξιότιμον

Κ. Χρήστον Χατζηνικολάου.

Πρόεδρον της Ομοσπονδίας Συλλόγων Ιεροψαλτών Ελλάδος και του Πανελληνίου Συνδέσμου Ιεροψαλτών
«Ρωμανός ο Μελωδός και Ιωάννης ο Δαμασκηνός».

Ενταύθα.

Αξιότιμε,

Εκ Συνοδικής Αποφάσεως ληφθείσης εν τη Συνεδρία της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της 5ι^ς μηνός Φεβρουαρίου π.έ. και εις απάντησιν της υπ’αριθμ. 91/5.9.2001 υμετέρας επιστολής περί του λεγομένου «μουσικολογικού ζητήματος»,

γνωρίζομεν υμίν ότι η Διαρκής Ιερά Σύνοδος εν τη ρηθείση Αυτής Συνεδρία ενέκρινε την υπ’αριθμ. 2/13.1.2003 εισηγησιν της Συνοδικής Επιτροπής Εκκλησιαστικής Τέχνης και Μουσικής, συνωδά τη οποία εμμένομεν εις την Απόφασιν του Οικουμενικού Πατριαρχείου και εις την μεθοδολογίαν των τριών Διδασκάλων, ήτοι του Μητροπολίτου εκ Μαδύτων Χρύσανθου, του Γρηγορίου Πρωτοψάλτου και του Χουρμουζίου Χαρτοφύλακος, καθ’όσον δεν υπάρχουν Λόγοι αλλαγής των παραδεδομένων εις την Βυζαντινήν Εκκλησιαστικήν Τέχνην και Μουσικήν.

Εντολή της Ιεράς Συνόδου

Ο Αρχιγραμματεύς

Αρχιμ. Χρυσόστομος Σκλήφας.

Κοινοποίησις:

Συνοδικήν Επιτροπήν Εκκλησιαστικής Τέχνης και Μουσικής. Παρ’ημίν.

ΔΡ. Κ.Χ.ΖΑΡΑΚΟΒΙΤΗΣ

ΤΣΙΜΙΣΚΗ1 ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ 2109920182 - 2109927286

ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ: 20-10-2004

ΠΡΟΣ: Την Ιεράν Σύνοδον της Εκκλησίας της Ελλάδος ΤΟΤ: 210 7272210

ΚΡΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ

Στο άρθρο του Αρχμ.Σεραπίωνος Μιχαλάκη Γραμματέως της Συν.Επιτροπής Εκκλησιαστικής Τέχνης και Μουσικής με τίτλο Μνημόνιο της Δ.Ι.Σ. που δημοσιεύτηκε στο Περιοδικό «Εκκλησία».

Διευκρινίζεται ότι ο Χρύσανθος Καράμαλλης υπήρξε Μητροπολίτης αρχικά Δυρραχίου, μετέπειτα Σμύρνης και τελικώς Προύσης η δε πατρίς αυτού ήταν η Μάδυτος ή αλλοιώς τα Μάδυτα της Θρακικής χερσονήσου.

Διευκρινίζεται ακόμη ότι το αρχαίον βυζαντινόν μέλος δεν διεσκευάσθη υπό των Τριών Διδασκάλων. Ούτοι δεν διεσκεύασαν κανένα μέλος αλλά απλώς απλοποίησαν την γραφή ν στην οποίαν κατέγραψαν τα προφορικώς διασωθέντα μέλη της εκκλησίας. Η μεταρρύθμιση αφορά μόνον την γραφήν και όχι το μέλος. Η νέα αυτή γραφή ενεκρίθη υπό της Μεγάλης Εκκλησίας το 1814 και όχι το 1881.

Ο Μητροπολίτης Πατρών κ.κ. Νικόδημος ο μόνος ίσως αρμόδιος εκ της ιεραρχίας της εκκλησίας της Ελλάδος να αποφανθεί επί του θέματος του γνησίου εκκλησιαστικού ύφους κατονομάζει ρητώς υπο ποιών διακυβεύεται η γνησιότητα και η αυθεντικότητα της Εκκλησιαστικής μας μουσικής: είναι οι εκπρόσωποι της Σχολής Καρά.

Ο αρθρογράφος, αποκρύπτει τούτο, ενώ σπεύδει να ενημερώσει τους αναγνώστας του περιοδικού Εκκλησία ότι ο κ. Αγγελόπουλος, ο κυριότερος προωθητής των θέσεων Καρά, θεωρεί θετικόν το ρόλον του Σ. Καρά (με ένα ρ) στην πορείαν της βυζαντινής μουσικής δίνοντας ως δείγμα αυτού του θετικού ρόλου την καταγραφήν δημοτικών τραγουδιών. Αλλα, αντ’άλλων δηλαδή.

Μετά Σεβασμού, ΔΡ Κ.Χ. ΖΑΡΑΚΟΒΙΤΗΣ

ΜΟΥΣΙΚΟΛΟΓΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

Του κ. Θρ. Παπανιχολάου

Άρχοντος Μουσικοδ/λου του Πατριαρχικού Θρόνου

Β’Αντιπροέδρου της Π.Ε.Π.Ε.Μ.

«ΟΙ ΥΠΕΡΜΑΧΟΙυ

«Τάς επιδόσεις ορώμεν μιμουμένας των τεχνών και των άλλων απάντων, ου δια τους εμμένοντας το ι καθεστώσιν, αλλά δια τους επανορθούντας και τολμώντας αεί τι κινείν των μη καλώς εχόντων» (Ισοκρ. προς Ευαγόρα).

Είναι αναμφίβολα πολύ χρήσιμη η άποψη του Ισοκράτη αν εφαρμόζεται σωστά. Αντίθετα αν το αποτέλεσμα των όποιων επιδόσεων αποδειχθεί χειρότερο αυτών «των μη καλώς εχόντων», τότε αυτό θα είναι ολέθριο.

Αυτό, ακριβώς, συνέβη και με τις επιδόσεις του αειμνήστου μουσικολόγου και μεγάλου ερευνητή Σίμωνος Καρά.

Μελέτησα τη Θεωρητική του Εργασία με τίτλο «ΜΕΘΟΔΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ», ομολογώ ότι έχω εκπλαγεί. Βρέθηκα σε μια λαβυρινθώδη και περίεργη αντιμετώπιση βασικών και

θεμελιωδών θεμάτων της Βυζ. Μουσικής. Ασχολούμαι με το Θεωρητικό και πρακτικό μέρος αυτής επί μισό, περίπου, αιώνα. Μου είναι πολύ δύσκολο να ερμηνεύσω την πληθώρα των Ήχων και των κλιμάκων, που είναι σε αριθμό πολλαπλάσιο των ήδη υπαρχόντων και τους οποίους ο Άγ.Ιωάννης ο Δαμασκηνός συστηματοποίησε και καθώρισε.

Επίσης μου είναι δύσκολο να κατανοήσω τις παράξενες ερμηνίες και αναλύσεις διαστηματικών και υποστατικών σημαδιών.

Οι απόψεις τους βρίσκονται σε πλήρη διάσταση και ασυμφωνία, τόσον με το μνημειώδες έργο των τριών μεγάλων δασκάλων και μεταρρυθμιστών της Β. Μουσικής, Χρύσανθου, Χουρμουζίου και Γρηγορίου, όσο και με τα πορίσματα της Πατριαρχικής Επιτροπής του 1881, αλλά και τις θέσεις και απόψεις όλων των υπαρχουσών θεωριών.

Αξιοσημείωτο και περίεργο παραμένει το γεγονός, ότι την των τριών Διδασκάλων μεταρρύθμιση την εδέχετο ο Καράς και μάλιστα εγκωμιάζοντας αυτήν μέχρι το χρόνο της έκδοσης του θεωρητικού του πονήματος 1982. Έκτοτε άλλαξε ριζικά. Και άλλαξε για να μας δώσει μια νέα προσωπική του άποψη αποκρυπτογράφησης των Βυζαντινών σημειογραφιών.

Προφανώς το ένστικτο του τον οδήγησε σε μια σειρά από αυθαίρετα συμπεράσματα ως προς την ερμηνευτική λειτουργία των

σημαδιών της πατρώας Λειτουργικής μας Μουσικής.

Προσπάθησε να ανασύρει από το πρόσφατο ή και απώτερο μουσικό παρελθόν στοιχεία διαστηματικά και υποστατικά, όχι με πρόθεση τη μελέτη και την έρευνα, αλλά την εισαγωγή αυτών στα αναλυτικά προγράμματα της Παιδείας, για εφαρμογή από τους σπουδαστάς των Μουσικών Σχολών και Ωδείων.

Η των τριών Διδασκάλων σημειογραφία, στην αναλυτική της μορφή, είναι ικανή να αποδώσει και τις πλέον λεπτές αποχρώσεις όλων των ηχοχρωμάτων μιας μελωδίας και κατά το ποσόν και κατά το ποιόν αυτής. Δεν κατανοώ την ύπαρξη του μικρού ίσου - ισάκι - που εμφανίζεται υπό πολλαπλή εκδοχή και που θα πρέπει να αποκωδικοποιείται κάθε φορά από μνήμης. Την ενέργεια του ψηφιστού με το πέταγμα της φωνής κατά μίαν Τρίτη, και τόσα άλλα που, «Επιλείψει με ο χώρος διηγούμενον».

Μήπως υπάρχει εξ αντικειμένου η αδυναμία του μουσικού μας συστήματος να καταγράψει όλα αυτά τα εικαστικά μελωδικά «τσακίσματα»; Όχι βέβαια. Μήπως το όλο θέμα εντάσσεται στη γενικότερη προσπάθεια διάβρωσης όλων αυτών που συνιστούν την Εθνικοθρησκευτική μας ταυτότητα; Αυτό είναι προς έρευνα.

Συνιστώ εκθύμως προς όλους τους εγκρατείς Ιεροψάλτας να μελετήσουν την ανασκευαστική προσπάθεια και την εμβριθή βιβλιοκριτική, που άσκησε ο Εκλεκτός συνάδελφος πρωτοψάλτης κ. Βασ .Κατσιφής στο εν λόγω Θεωρητικό του με τίτλο «ΜΕΛΕΤΗ -ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΤΟ ΘΕΩΡΗΤΙΚΟ ΤΟΤ ΣΙΜΩΝΟΣ ΚΑΡΑ» καθώς και το περισπούδαστο σύγγραμμα του αρχιμανδρίτου π. Αθανασίου Σιαμάκη «ΜΟΤΣΙΚΟΛΟΓΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ», μέσα από το οποίο αποκαλύπτεται με σαφήνεια η πλάνη του αειμνήστου Καρά.

Επειδή η χρήση των ως άνω, από πολλού ήδη περιθωριοποιημένων στοιχείων, θα φέρει αναστάτωση στο ισχύον σύστημα της Βυζ. Μουσικής και θα δημιουργήσει σοβαρότατα προβλήματα στους ασχολούμενους μ’αυτήν, με πολύ σεβασμό, απευθύνω έκκληση προς τον καθ’ύλη ν αρμόδιο φορέα, που είναι η Επίσημη Εκκλησία της Ελλάδος και προτείνω να λάβει σθεναρά θέση για την περίσωση και διατήρηση της Εθνικής και πολιτισμικής κληρονομιάς, που είναι η Βυζαντινή μας Μουσική.

ΑΠΟΡΙΕΣ-ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ-ΑΠΟΨΕΙΣ ΜΑΣ

1. Παρά τις επανειλημμένες αποφάσεις της Ι. Συνόδου ότι «εμμένομεν εις την απόφασιν του Οικουμενικού Πατριαρχείου και εις τη μεθοδολογίαν των τριών διδασκάλων ... καθ’όσον δεν υπάρχουν λόγοι αλΛαγτ\ς των παραδεδομένων εις την Βυζαντινή ν Εκκλησιαστικήν Τέχνην και Μουσικήν» και παρά το σαφέστατο υπόμνημα του κατέχοντος άριστα το θέμα Σου πρώην Πατρών κ.κ. Νικόδημου, ο οποίος αποφαίνεται ότι δια του ύφου «της καλούμενης «Σχολής Καρά» ουχ ήττον διακυβέβεται το γνήσιον αγιορειτικόν ύφος, το οποίον, ως ελέχθη, ομού με το του Οικουμενικού Πατριαρχείου θεωρούνται αυθεντικώς παραδοσιακά», `